Skistok en verven
De week weer veel schoongemaakt, geschuurd in de tent en geverfd op zolder. Woensdag had ik een afspraak bij Eendenspul in Esbeek. De lijstjes met onderdelen en vragen had ik bij me. Ook had ik een draagarm meegenomen waar ik de asmoer met geen mogelijkheid los kreeg. Dat was met de luchtsleutel dus zo los in Esbeek. Ook maar nieuwe voorschokbrekers meegenomen want hoe Coosje het uitlegde begreep ik dat de huidige 'vastzaten'. Volgens Coosje was de kwaliteit van een lagerschaal van de draagarm discutabel. Ach dacht ik toen, met wat extra vet, loopt hij wel weer.

Thuis gekomen realiseerde ik me pas dat het ook niet normaal was dat de tonnetjes uit het tonlager waren gevallen (zie foto). Dit had ik nog nergens op de foto's van de andere kitcar-bloggers gezien. De kooimantel was dus los van het lager. Een nachtje onrustig geslapen en de volgende dag Eendenspul gebeld. Conclusie: draagarmlagers zijn versleten.
Ik ga dus de vier tonlagers en lagerschalen van de achteras vervangen.
De draagarmen van de vooras had ik niet losgehaald en had ik in zijn geheel geverfd. Maar met de kennis van de achteras, heb ik vandaag de beide draagarmen van de vooras losgemaakt. De tonlagers waren intact, goed ingevet (recent?) en de lagerschalen waren als spiegels.
Schoonmaken, invetten en weer monteren dus.

Voor het verven van de draagarmen op zolder, zocht ik een hulpmiddel om de draagarm op te hangen. In de hoek van de zolderkamer staan de ski's en de skistokken. Eureka!! (zie foto)
Toen realiseerde ik me dat ik precies aan jaar geleden, deze week met mijn zoon Paul in Wagrain heb geskied. Net voor de corona-hoos dus. 

Hoewel Paul wel ziek is geweest toen we weer thuis waren??

De versnellingsbak heb ik met een borstel, schoonmaakspons en diesel schoongemaakt. Het resultaat is verbluffend zo mooi. Hiervoor zet ik de versnellingsbak in een oude lekbak (van Marktplaats!) van een wasmachine (zie foto).
Zo vang ik het vuil, vet en diesel netjes op en kan ik het straks in een jerrycan netjes afleveren bij de Gemeentewerf. 

Komende week is het motorblok aan de beurt.

Eén van de stelnokken van de achterrem zat muurvast. Ook kon ik weinig kracht zetten met de 14 mm ringsleutel omdat de kop van de bout versleten was naar een sleutelmaat tussen 14 (standaard) en 13 in. Zelfs met WD40 lukte het niet. Ik heb toen de kop van de bout met de hand voorzichtig bijgevijld naar een 13 mm (zie foto). Met een passende 13 mm ringsleutel kwam toen wel beweging in de stelnok en heeft de WD40 het werk afgemaakt. Dat wordt dus straks de achterremmen stellen met ringsleutel 14 EN 13 mm.

Ik ben ook begonnen om voor mijn derde kleinzoon Melle, de geboortetegel  van glas-in-lood te maken. In mijn werkplaats dus naast vet en olie, ook de glassnijder en soldeerapparaat.

De jonge ouders hebben het zwaar met de zorg van hun drie jongens en de korte nachten.
Morgen, maandag 25 januari gaan we ze een dagje helpen. 

Geboorte.

Zaterdag 16 januari is mijn derde kleinzoon Melle gezond geboren. Ook met moeder (en vader) is alles goed. We zijn er vrijdag al heen gegaan om te helpen met de twee andere boys. Dus dit weekend even geen gesleutel, schuren en verven aan de Castellette, maar oppas Opa zijn en luiers verschonen. Was heel gezellig en fijn dat we dit konden doen voor dochter en schoonzoon maar ook ontzettend vermoeiend. 

Nu zondag weer lekker met z'n tweeën thuis. We hebben samen een fijne wandeling in het witte Bennekoms bos gemaakt maar s 'middags toch even in de tent gewerkt. De vooras, compleet met de draagarmen, heb ik nu 2x in de Hammerite gezet. Nu alleen nog een keer een laag Dinitrol.

Van de week heb ik ook weer diverse onderdelen schoongemaakt en op zolder in de Hammerite gezet. Schiet al aardig op maar vandaag toch nog online een pot Hammerite besteld. Kan ik morgen in de winkel ophalen. Werkt gelukkig wel zo door in deze corona-tijd. 

Vanmiddag de remtrommels van de achteras gehaald met m'n nieuwe gereedschap (bus 44 mm). Ging makkelijker dan ik dacht. Bij controle bleek dat één van de remcilinders 'nat' achter het rubber. Dus ik ga de beide remcilinders reviseren.
Van de achteras heb ik nu ook de draagarmen losgehaald. Ook omdat ik nieuwsgierig was hoe dit erna 36 jaar uitziet. Gelukkig zien de lagers en lagerschalen er gaaf uit en hoeven alleen straks opnieuw in het vet. Maar zo kan ik, in vergelijking met de complete vooras, de onderdelen van de achteras wel makkelijker schoonmaken en verven 

De remleidingen zijn nu allemaal los. Dit ging allemaal veel beter dan ik in diverse blogs had gelezen. De nippels kwamen niet altijd met de aangepast-ringsleutel 9 mm los maar wel met een waterpomptang en beleid.

De benzinetank heb ik alleen uitwendig hoeven schoon te maken. Want dat is het zoveelste voordeel van een 'rijdbare' donor-eend gebruiken: de vlotter kwam als nieuw uit de tank te voorschijn (zie foto)

Woensdag heb ik een afspraak bij Eendenspul in Esbeek. Zij gaan een nieuwe deksel op de veerpot lassen. Ik neem dan ook mijn onderdelen-lijstje mee en zeker ook het bijgehouden lijst met vragen. 

Verder staat het schoonmaken en verven van de achteras en de remtrommels op het 'menu' voor de komende week. Ook ga ik een eerste poging doen om de versnellingsbak en motor uitwendig te reinigen. De Wibra is dicht, dus geen Dasty. Maar inmiddels heb ik ook goede ervaring met de keuken ontvetter van het Kruidvat. Zeker ook een aanrader.

De feestdagen en de oliebollen liggen alweer een week achter mij en van de week ook weer met mijn werk begonnen. Maar ook wel actief met de Castellette geweest: direct en indirect.

Indirect: ik heb van de week de dashboard snelheidsmeter van een Morris Mini opgehaald. Er zitten 4 verklikkerlampjes in die ik zeker wil gebruiken. Hoe het allemaal aangesloten moet worden, zoek ik t.z.t. wel uit als ik me ga verdiepen in het elektrisch schema van de Castellette. Voor de lay-out van het dashboard heb ik op internet en blogs al wel een paar mooie voorbeelden gezien. Functioneel en eenvoudig is wel wat me aantrekt. Ook een dashboardkastje (of twee zoals bij sommige Morris Minor modellen) vind ik ook heel erg fraai.

Direct: het oude chassis is nu helemaal gestript (zie foto onderaan). De beugels van de voor- en achteras zaten zo vast dat ik de bevestigingsbouten in het midden heb doorgeslepen. Ondanks diverse negatieve verhalen hierover in andere blogs, is mij deze methode goed bevallen. Want de assen kwamen na enig wringwerk prima los.

Voor het demonteren van de beide stuurstangbouten had ik een oude poulietrekker wat 'verbouwd' zodat ik de beugels van de poulie onder de moer kon plaatsen. Maar de moer gaf geen krimp. De poelietrekker werd wel steeds krommer. Bij HBM-machines heb ik toen een kleine  poelietrekker van € 5 gekocht en ... pang daar gingen de beide moeren los. 

Op de foto is de links de nieuwe HDM-trekker en rechts de aangepaste poulietrekker

Verder ook de tankbeugel en een veerpot schoon geborsteld en in de Hamerrite gezet.
Komende weken zijn de beide assen en draagarmen aan de beurt. Van de andere veerpot wordt straks een nieuw deksel bij Eendenspul op gelast. Daarna kan ik die ook verven. 

Ik kijk met veel spanning naar de weersberichten want de tent is niet verwarmd. Hard werken compenseert natuurlijk wel wat, maar als ze de rayonhoofden bij elkaar gaan roepen, ga ik het in de tent niet meer redden.

Het schilderwerk doe ik gelukkig wel op de verwarmde zolder, dus dat kan prima doorgaan.

Linker foto: klaar om schoon te maken voor een nieuw leven onder mijn Castellette 

Van de week kreeg ik een mail van Vincent uit Sittard. Hij heeft mij via deze Blog gevonden. Top dus. Vincent is nu bezig om een Burton op te bouwen. Hij loopt iets op mij voor in de planning. Maar het lijkt ons beide een goed idee om, als corona het toestaat, een afspraak te maken. Lijkt ons heel leuk en leerzaam om onze ervaringen uit wisselen.

Rechter foto: zo weer wat ruimte in de tent (en oud ijzer voor de handel).

Zondag 3 januari 2021

Ik heb heel veel gedaan deze laatste vakantie week maar (te) weinig bezig geweest met de Castellette.
De platen van de luchtkoeling heb ik binnenwerks 3x en de buitenkant 4x in de Hammerrite gezet. Lijkt me een prima bescherming. Ook de startmotor is geverfd en de kabel tussen het startrelais en de startmotor heb ik netjes beschermd met vulkaniserende tape. Deze onderdelen liggen nu in de doos 'klaar voor montage'.

Alleen krijg ik het geschilderde oppervlak niet helemaal mooi glad c.q. egaal. Tussendoor heb ik wel geschuurd maar dat heeft niet het gewenst effect opgeleverd. Bij de volgende onderdelen zal ik de verf wat meer verdunnen. 

De donor-eend wordt steeds kaler. De veerpotten heb ik er uit moeten slijpen. Dat is geen probleem want ik gebruik bij montage straks toch nieuwe stelbussen, zeskantmoeren en demprubbers.

Bij het losmaken van de schokbrekerbouten, leek het wel even vuurwerk. Met een grote knal kwamen deze bouten los door met mijn hele gewicht op de ringsleutel te staan. De schokbrekers (merk: hydra max) zien er nog goed uit en ga ik weer hergebruiken. De stofkap zit zowel bij de voor- als achter as aan de kant van de veerpot.
Bij de rechter veerpot is het voorste schot doorgeroest. Hier moet dus een nieuwe deksel op worden gelast. Maar eens uitzoeken waar ik dat het beste kan laten doen. Een bedrijf in de buurt is wel makkelijk voor als ik nog meer laswerk krijg. De andere veerpot is goed en kan ik gaan schoonmaken en Hammerite + Dinitrol zetten.

Maar ook...
Dinsdag meegelopen met de bouwtechnische keuring van de nieuwe woning van mijn jongste dochter in de Schuijtgraaf in Arnhem. Heel interessant hoe een bouwtechnische specialist kijkt naar een woning.

Woensdag samen met Nettie in de VW-bus en gehuurde aanhanger naar Schijndel om hout te halen voor onze houtkachel. Zagen en kloven en aan het eind van de middag lag er 1 m3 hout op de kar. Laat de winter (volgend jaar) nu maar komen. 

Afgelopen zaterdag de hele dag bij mijn dochter in Utrecht geklust.
Van de buitendeuren van hun balkon, waren de deurdorpels en het onderste deel van het kozijn verrot. Met de multitool kon ik de stukken er prima tussen uitzagen. 

Inmiddels de nieuwe hardhouten dorpels en stijlen besteld en die ga ik volgende zaterdag monteren. Wel fijn dat je bij de bouwmarkten kunt bestellen om af te halen.

Komende week weer aan de slag op school maar zeker ook nog wel tijd om verder te werken aan de Castellette. Ik hoop dat ik aan het eind van de week het gestripte oude chassis uit de tent kan doen. Wan dan kan ik het nieuwe chassis op de bokken plaatsen.
Dinsdag ga ik naar Brummen om een snelheidsmeters van de Morris Mini op te halen die ik via Marktplaats heb gekocht. Een van de Castellette's in Esbeek heeft er ook zo een en dat dat staat erg fraai.

Basispakket Chassiswissel van Eendenspul

 

27 en 28 december.

Bijzondere kerstdagen dit jaar met de Corona-lockdown-maatregelen. Vorig jaar het huis nog vol met schoonmoeder, kinderen, aanhang en kleinkinderen. Maar dat mag dus niet meer. Ma is afgelopen jaar plotseling overleden op 94 jarige leeftijd. De kinderen hebben we afzonderlijk bezocht of ontvangen. Was eigenlijk ook heel mooi en gezellig want je hebt zo meer tijd voor elkaar. 

Daarom niet zoveel in de tent kunnen werken aan mijn Castellette-project. De beplating van de ventilatie zien ik op zolderkamer nu 3 keer in de Hammerrite gezet. Maar ook de versnellingsbak los gemaakt en van de donor-eend gehaald. Ging allemaal voorspoedig en goed.

Ik had 100 bakjes gekocht om de onderdelen in te sorteren. Op elk bakje zet ik waar het vandaan komt. Straks maar kijken welke bouten, moeren, ringen etc ik ga vervangen. En vandaag een kastje gemaakt waar de bakjes netjes in kunnen staan.

In tent heb ik last van condensatie. Het water stond vanmorgen in de bakjes maar daar heb ik met het kastje waarschijnlijk geen last meer van. Toch maar eens nadenken hoe ik een natuurlijke ventilatie in de tent kan aanbrengen.

De startmotor schoongemaakt en in de Hammerrite gezet. Alleen de isolatie van dikke elektriciteits kabel tussen het startrelais en de startmotor moet ik opnieuw aanbrengen. Dat doe ik met vulkaniserende isolatietape.

Toen ik de wielmoer van de vooras wilde losdraaien, realiseerde ik dat ik dit beter vòòr het demonteren van de versnellingsbak had kunnen doen. Want hoe moet ik nu de aandrijfas tegen houden? Uiteindelijk bood een eiken plankje, dat al 35 jaar in de schuur lag, uitkomst. Twee gaten erin geboord en daarna met 2 bouten aan de flens van de aandrijfas gemonteerd. Het andere einde van het plankje stak onder het chassis. Nu kon ik genoeg kracht zetten met de 32 dopsleutel en is die kant los.

Geeft een goed gevoel om een dergelijke oplossing te vinden. Wie weet wat er allemaal nog meer bedacht moet worden. Een uitdaging.

December 2020

Op 8 december heb ik met de auto-ambulance achter mijn VW-bus de donor-eend in Esbeek opgehaald. Door een administratief probleempje heb ik nu een ander kenteken HK-67-PK. Maar het rijdend gedeelte is gelukkig van de eend die ik 2 weken geleden heb gereden, gekeurd en gekocht. Ik heb een lijst van vragen meegenomen hoe ik thuis verder moet. Gelukkig weten Jan en Coosje hier antwoord op en stellen me gerust dat .. alles komt op zijn tijd…..

We zetten de eend op de krik en luisteren naar de voor- en achterwiel lagers. Die zijn mooi stil. De fuseespeling is ook binnen de tolerantie. Ook heb ik 2 weken gereden in de donor-eend. De motor liep goed en ook de vering en demping van de wagen was in orde. Dit betekent dus dat ik (voorlopig) deze zaken niet hoef te reviseren. Natuurlijk vernieuw ik wel de remleidingen. En de voor- en achterrem ga ik goed controleren. Als ik nu weet dat ik straks een versleten onderdeel moeilijk kan vervangen, dan pak ik dat uit voorzorg ook nu liever op. Maar van het eend-onderstel blijft veel makkelijk toegankelijk. Ik ga mijn energie (en geld?) vooral in de opbouw van de carrosserie van de Castellette steken.

De donor-eend wordt op de ambulance geduwd en samen met het nieuwe verzinkte chassis, een doos met onderdelen van de oude eend en het chassis-ombouwpakket rij ik als trotse bezitter weer naar huis. Ik zet de donor-eend op de oprit. Morgen maar eens kijken hoe de rit langs het huis naar de tent in de achtertuin moet.

Ik kan de donor-eend prima naar achter in de tuin duwen. Af en toe even het achterwiel op tillen voor het krappe bochtenwerk. Als het kitcar-project straks klaar is, zal ik waarschijnlijk het pad in de tuin moeten aanpassen zodat de Castellette op eigen kracht naar de straat kan rijden. Hoewel echt zwaar wordt het geheel niet dus een helpende hand kan altijd wel. Maar dit is een zorg voor later (2 jaar?)

Tja en dan staat het onderstel in de tent. Ik begin met het motorblok van de koppeling te halen. Alle bouten en moeten werken mee. De WD40 doet al goed dienst. Mijn conditie is goed mede dankzij een paar keer in de week Nederland Bewegen en ik zet het blok op de schragentafel. Hier kan ik de beplating verder demonteren. Mijn fotocamera ligt onder handbereik en ik maak zoveel mogelijk foto’s. Ook heb ik een schriftje paraat waar ik zoveel mogelijk opschrijf welke bout, moertje en ringetjes waar hebben gezeten.

Zaterdag begonnen met de behuizing van de ventilator en de vier zijkappen van het koelhuis te ontvetten. Veel over gelezen maar Dasty werkt dus echt super. Na twee keer inspuiten en afspoelen kun je ervan eten. Daarna de boormachine met staalborstel erop. 
s ’Avonds zijn deze onderdelen klaar.

Ik heb in de blogs veel gelezen over alles ontroesten, schuren en de RX5/10 behandeling. Jan Kramer van Eendenspul geeft dat er ook alternatieven zijn. Voor RX5/10 moet je alles tot op het staal afschuren en dat is bij deze donor niet overal nodig. Natuurlijk zie je wel wat roest maar zeker is de originele lak ook nog ruimschoots aanwezig. Ondertussen heb ik veel op internet gelezen over de diverse mogelijkheden om het staal te ontroesten en te beschermen. Veel onderdelen als de assen, veerpotten etc. staan niet onder invloed van extreme temperatuur maar wel bij de motor. Het uitlaatspruitstuk, de kachelpotten extreem en in mindere mate  het koelhuis.
Een mooi overzicht van de mogelijkheden en ervaring van roestwerende producten, heb ik gevonden op www.oldtimerautosite.nl. Een tiental producten zijn over een periode van 10 jaar getest op stalen testplaatjes. Producten als RX5+10, Hammerite, Brantho, Owatrol, lood menie, Noverox maar ook Actionverf, lijnolie en diverse mixen. Na 10 jaar komen als beste de Hammerrite, de Brantho Korrux en de Loodmenie ‘uit de verf’. Jammer dat ze Corroless niet hebben meegenomen in de test. Want ik heb daar ook goede ervaring mee als grondverf voor mijn motorfiets die daarna met Motip 1K-verf heb afgewerkt. Ook heb ik goede ervaring met Hammerite dat als grond- en lakverf dient. Het wordt heel hard en het enige probleem is dat door puntbelasting er stuks lak af kunnen springen. Beide houden al jaren in weer en wind, zomer en winter.

Voor de Castellette heb ik voorlopig de volgende keuze gemaakt:

• de assen, veerpotten etc. behandel ik met 2 of 3 lagen Hammerite grondverf nr1 anti-roest en  afgewerkt met de elastisch blijvende Dinitrol 447;
• het koelhuis en alle overige onderdelen in zicht, behandel ik met2 of 3  lagen Hammerite zijdeglans zwart;
• het spruitstuk en kachelpotten behandel ik met VHT-Flameproof (1000 ‘C) of Hammerite Hittebestendige lak (600 ‘C). Beide lakken moeten na aanbrengen worden uitgehard. Of in de oven of op ‘locatie’.

Het verven doe ik binnen op de zolderkamer. Lekker verwarmd en de eerste was hangt al aan de lijn te drogen na de 1 van de 3 lagen Hammerite

.

 

 Verdere planning komende maand:

• volgende week ga ik een plekje zoeken waar ik het ventilatorhuis en de ventilatiekappen kan verven.
• kachelpotten en uitlaatspruitstuk schoonmaken en verven;
• motor uitwendig  reinigen;
• versnellingsbak van het chassis en uitwendig reinigen;
• voor- en achteras van het chassis halen en compleet met armen, schoonmaken, ontroesten en verven. 

Zaterdag 28 november

Naar Esbeek (2^e keer) om 9:30, glas-in-lood boodschappen doen in de nieuwe zaak in Tilburg en de op de terugweg langs Haaren om de tent op te halen. Dat wordt een drukke maar nuttige dag.

Inmiddels weet ik wat meer over de 2CV en het wat nodig is voor het schouwen om straks geen problemen met de keuring van de Castellette te krijgen. Want een Castellette gaat het wel worden.

We gaan met mijn VW-camper naar een loods buiten Esbeek. Staat vol met kitcars en eenden. De blauwe 2CV6 met kenteken KP-30-BG van 1984 heeft mijn voorkeur. Want de Dyane is ouder, zonder schijfremmen voor, maar wel een blauw kenteken en daarom duurder.

Koosje heeft de auto al nagekeken en alles lijkt te werken. De auto heeft 168.000 km gereden en tot 15 maart 2020 op de weg was. De rit in de 2CV6 gaat goed, alles werkt, geen rammels en de wagen over diverse wegen getest. Jan laat me nog de door RDW geschouwde en gelabelde frames zien. Het zijn gegalvaniseerde open ladder frames, speciaal gekeurd voor de 2CV6.

Terug naar de werkplaats en de knoop doorgehakt: het wordt deze donor-eend voor mijn Castellette.

Jan maakt koopcontract op voor de donor-eend. Ik doe een kleine aanbetaling voor de koets van de Castellette en koop het gegalvaniseerde chassis en het chassis wisselpakket. We spreken af dat Eendenspul de donor-eend ‘ontkoetst’. Over 2 à 3 weken kan ik dan met een autoambulance de donor-eend en het nieuwe chassis ophalen. Ik wil zoveel mogelijk met de originele onderdelen aan de slag. Wat ik over hou van het wisselpakket kan ik weer terugbrengen. Dit lijkt me een prima regeling omdat ik zo goed kan beoordelen of ik iets ga opknappen of vervang.

Ik krijg de papieren mee van Jan en kan die middag nog bij ons postkantoor de wagen overschrijven en schorsen. Als later blijkt dat ik toch meer van mijn donor-eend wil gebruiken (b.v. de voor- of achterbank) dan kan ik dat altijd later nog beslissen.

Op Markplaats 150 tegels van 30x30 cm gevonden in Wageningen. Ideaal om de tent op te zetten.
Zondag 29 november in de middag begonnen met het wegscheppen van de mijnsteen in de tuin waar de tent komt. Elf kruiwagens geschept en over de rest van de tuin verdeeld. Dinsdag heb ik de plek  uitgevlakt, de tegels met de VW-bus opgehaald en thuis direct op de plek gelegd. Ligt er s’avonds prima strak bij.